Rosegarden

Wim De Roos, Menselijke Oplossingen

De kracht van verbeelding

with 4 comments

Het was najaar 1947 toen mijn moeder aankondigde in verwachting te zijn. Mijn vader was niet alleen blij maar dacht ook aan zijn vijfjarige zoon die vooral niet jaloers mocht worden. Tom Poes weekblad bracht uitkomst en het abonnement in ons gezin was een feit. Ik werd geboren in een omgeving waar stripverhalen gewaardeerd werden om hun unieke kwaliteit. De katholieke kerk en de overheid hadden het beeldverhaal in de ban gedaan, mijn opstandige vader had daar geen boodschap aan en moedigde ons aan om alles te lezen wat voorhanden was. De dagelijkse krant, een aantal weekbladen, boeken uit de bibliotheek, eigen boeken en strips. Niet alleen Tom Poes weekblad maar ook de dagelijkse krantenstrips van Suske en Wiske (De koning drinkt, Het eiland Amoras) en Heer Bommel, die in stroken werden uitgeknipt en opgeplakt. Van mijn zelfverdiende geld als knechtje van de melkboer kocht ik wekelijks een aflevering van het Vlaamse stripblad Robbedoes, nu lees ik wekelijks de Franstalige Spirou, omdat het blad niet meer vertaald wordt. Wij Nederlanders kijken nog steeds raar aan tegen het genre strips en graphic novels. In mijn werk heb ik vaak een lans gebroken voor meer visualisering om zaken te verduidelijken, een tekening legt vaak makkelijker uit wat er bedoeld wordt. Voor mensen die moeilijk lezen is verbeelding vaak een openbaring, in het internationale verkeer heeft de illustratie het woord soms al geheel vervangen. We gaan er komen, stapje voor stapje, is mijn overtuiging. Aan mijn kinderen en kleinkinderen heb ik in elk geval doorgegeven wat mijn vader mij geleerd heeft, de verbeelding rukt op, en ik houd vertrouwen.

Written by wimderoos

8 november 2020 bij 12:37 pm

Geplaatst in Sub rosa

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat een mooi verhaal Wim. Het spreekt tot mijn grenzeloze verbeelding.

    Liesbeth Steur

    9 november 2020 at 9:44 pm

  2. Mooi geschreven Wim. Ik ben ook opgegroeid met strips. Ollie B Bommel, heer van stand, Donald Duck (iedere week voor een kwartje). Ik liep altijd naar het begin van de straat de bezorger op te wachten. Mijn opa las mij dan altijd voor uit de Donald Duck, zat ik op zijn schoot en voelde me dan zo veilig en geborgen.

    Els Weenink

    12 november 2020 at 9:02 pm

    • Dank je, Els, en ja, zo worden herinneringen weer tastbaar. Geborgenheid, de stem van opa, de Donald, de tijdschriftenman, allemaal staan ze voor de warmte uit onze jeugd. Heerlijk om te lezen.

      wimderoos

      12 november 2020 at 9:04 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: