Rosegarden

Wim De Roos, Menselijke Oplossingen

Tijd voor verandering.

with 2 comments

“Virusdreiging” (NN, rond 2005).

De wereld staat vol met onvergetelijke door mensen gemaakte gebouwen, van musea tot wolkenkrabbers, van Deltawerken tot stuwmeren, van tempels tot kerncentrales. Al die imposante bouwwerken zijn gebouwd door vakmensen die in alle stadia van het ontwerp- en bouwproces gebruik maken van visualisering: van de artist impression via gedetailleerde tekeningen en maquettes tot de voorschriften van het uiteindelijke bouwproces. De loop van de leidingen, de plaats van de stopcontacten, alles kan via tekeningen en diagrammen voorbereid en uitgelegd worden zodat de uiteindelijke individuele vakman een feilloos product kan opleveren. Auto’s worden ontworpen en gepresenteerd in beeld, op de tekentafel, op de computer, en in klei gefinaliseerd voor het testen in de windtunnel. De meest geavanceerde technologische hoogstandjes worden uitgelegd via modellen, stroomdiagrammen, plattegronden en beslisbomen. In het bedrijfsleven zijn we voor het presenteren van vergaande voorstellen en plannen begonnen met dikke rapporten die langzaam vervangen of begeleid werden met tekstdia’s en foto’s. De bulletpointpresentatie is inmiddels vervangen door uitgekiende en goed doordachte verbeeldingen van de complexe werkelijkheid. Beter en duidelijker kan men het niet op papier krijgen want woorden schieten hier tekort of zijn onvoldoende in staat de fantasie tevreden te stellen. Het is honderd jaar na de toekomstbeelden van Fritz Lang over Metropolis, zijn stad van de toekomst, en zestig jaar na de gedetailleerde technische illustraties van de Nederlandse gebroeders Das over de stad en de wereld. En toch geven politici wekelijks persconferenties die blijven steken in woorden en niet langer inspireren maar ons laten verdwalen in de zompige bossen van de onbegrijpelijkheid. Zouden woorden zo populair zijn omdat zij de boodschap verbloemen? Des te meer reden om de werkelijkheid te verbeelden, dan kan het later alleen maar meevallen.

Written by wimderoos

22 november 2020 at 1:02 pm

Geplaatst in Sub rosa

Neem eens wat moeite

with one comment

Als productmanager van het kleinste merk in het assortiment moest ik accepteren dat niemand in de directie geïnteresseerd was in de groeimogelijkheden. Andere margarinemerken groeiden als kool en hadden marges om van te smullen. Het was in de jaren dat de bomen tot in de hemel groeiden. Mijn merk, hoogwaardig product met botergele kleur, was eigenlijk alleen groot in de grensstreek en men was er van overtuigd dat de Belgen de margarine als boter op tafel zetten. Een voorbeeld van denken vanuit de eigen belevingswereld en aannemend dat de ander is zoals jijzelf. Als nazaat van halve Belgen was ik niet gelukkig met deze redenering, zo kende ik mijn verre familieleden niet. Op een vrijdagmiddag pakte ik de auto om zelf vast te stellen waarom de zuiderburen zo dol waren op mijn merk. Getraind in onderzoek ondervroeg ik vlakbij de grens iedere Belgische consument die in zijn winkelwagentje de ‘namaakboter’ had liggen. Onze veronderstellingen bleken ver bezijden de waarheid, men bakte er gewoon heerlijke cake en brood mee. De marketingdirecteur was in eerste instantie ernstig verbaasd, na overleg met de foodtechnologen werd de formule in de fabriek aangepast, wat de kostprijs significant verlaagde. Vanaf dat moment weet ik vanuit de praktijk wat “Don’t assume” betekent, ik ga er op af en zoek het uit, het loont de moeite.

Written by wimderoos

15 november 2020 at 12:55 pm

Geplaatst in Sub rosa

De kracht van verbeelding

with 4 comments

Het was najaar 1947 toen mijn moeder aankondigde in verwachting te zijn. Mijn vader was niet alleen blij maar dacht ook aan zijn vijfjarige zoon die vooral niet jaloers mocht worden. Tom Poes weekblad bracht uitkomst en het abonnement in ons gezin was een feit. Ik werd geboren in een omgeving waar stripverhalen gewaardeerd werden om hun unieke kwaliteit. De katholieke kerk en de overheid hadden het beeldverhaal in de ban gedaan, mijn opstandige vader had daar geen boodschap aan en moedigde ons aan om alles te lezen wat voorhanden was. De dagelijkse krant, een aantal weekbladen, boeken uit de bibliotheek, eigen boeken en strips. Niet alleen Tom Poes weekblad maar ook de dagelijkse krantenstrips van Suske en Wiske (De koning drinkt, Het eiland Amoras) en Heer Bommel, die in stroken werden uitgeknipt en opgeplakt. Van mijn zelfverdiende geld als knechtje van de melkboer kocht ik wekelijks een aflevering van het Vlaamse stripblad Robbedoes, nu lees ik wekelijks de Franstalige Spirou, omdat het blad niet meer vertaald wordt. Wij Nederlanders kijken nog steeds raar aan tegen het genre strips en graphic novels. In mijn werk heb ik vaak een lans gebroken voor meer visualisering om zaken te verduidelijken, een tekening legt vaak makkelijker uit wat er bedoeld wordt. Voor mensen die moeilijk lezen is verbeelding vaak een openbaring, in het internationale verkeer heeft de illustratie het woord soms al geheel vervangen. We gaan er komen, stapje voor stapje, is mijn overtuiging. Aan mijn kinderen en kleinkinderen heb ik in elk geval doorgegeven wat mijn vader mij geleerd heeft, de verbeelding rukt op, en ik houd vertrouwen.

Written by wimderoos

8 november 2020 at 12:37 pm

Geplaatst in Sub rosa

De waardevolle mens

with 4 comments

Als twintigjarige psychologiestudent en druk met mezelf, vond ik ‘waarden’ een vaag en soft concept. Later begreep ik pas dat ieder mens leeft vanuit onuitgesproken waarden en dat je blik op de wereld erdoor bepaald wordt. De opvoeding van mijn ouders en het onderwijs van de paters brachten mij ongemerkt waarden bij, filters waarvan ik me niet bewust was. Het zijn de veroorzakers van mijn vooroordelen maar ook de ankers waarop ik kan terugvallen. De interpretatie van menselijk gedrag was eigenlijk mijn sterkste kant maar ik wilde meer. Tot iemand me bij een jaarlijkse evaluatie zei dat het kon helpen om eens een jaartje te investeren in groei in mijn huidige functie, en de ambitie wat te temperen. Zijn advies bleek te werken. Die man was Giep Franzen, voor mij een universele mens, die mij leerde mijn waarden te (her)waarderen. Hij overleed vorige week op achtentachtigjarige leeftijd.

Written by wimderoos

1 november 2020 at 12:27 pm

Geplaatst in Sub rosa

Hoe Judo mijn leven veranderde

with 6 comments

Professor Jigoro Kano, grondlegger van het hedendaagse judo.

Op de lagere school werd ik gepest door vervelende jongens uit hogere klassen. Ze drukten, in een stil hoekje van de speelplaats, sigaretten op mijn blote onderarm uit. Mijn vader was mijn janken beu en nam me mee naar de judoschool bij ons in de buurt. Daar leerde ik een aantal regels die mijn leven veranderden. Discipline, op tijd komen, het belang van voorbereiding en warming up, oefenen tot je er bij neervalt, hoe waardig te verliezen en hoe met zelfvertrouwen te winnen. Het recept van mijn vader werkte, ik ben nooit meer gepest, toen niet en later in mijn leven niet.

Written by wimderoos

25 oktober 2020 at 10:29 am